ฝ่าหลุนต้าฝ่า
จิงจิ้งเหย้าจื่อ2
: สิ่งสำคัญต่อการพัฒนา
2
กำจัดความยึดติดสุดท้าย
ต้าฝ่าและผู้ฝึกต้าฝ่าประสบกับการทดสอบในแบบทำลายล้างที่เลวร้าย
ชั่วร้ายที่สุดอย่างไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์
ต้าฝ่าและผู้ฝึกได้เดินข้ามมาด้วยการกระทำของเจิ้งฝ่าอย่างแท้จริง
การแสดงออกของผู้ซิวเลี่ยนอันยิ่งใหญ่สง่างามที่สุด
ในโลกมนุษย์ คนทุกคน
ทุกองค์กร
และหมู่คณะต่างกระทำอะไรต่างๆ
ในสังคมมนุษย์เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ปรารถนาในโลก
แต่เหล่าต้าฝ่าตี้จื่อจะกำจัดจิตยึดติดทั้งหมดของมนุษย์ทิ้งไป
รวมทั้งความยึดติดต่อชีวิตของคน
เพื่อบรรลุสู่อาณาจักรเขตแดนของสิ่งมีชีวิตระดับที่ชั้นสูงยิ่งขึ้น
ดังนั้นพวกเราจึงสามารถเดินข้ามมาจากการประทุษร้ายในลักษณะเลวร้าย
ชั่วร้ายที่สุด
เยี่ยงอันธพาลที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
นี่เป็นสิ่งที่คนชั่วร้ายเสื่อมถอยเหล่านั้นคาดคิดไม่ถึง
เพราะท่านมีคุณสมบัติ
บรรลุมาตรฐานของผู้ซิวเลี่ยนอย่างแท้จริง
ทรัพย์สินเรื่องเงิน
ผลประโยชน์ทางวัตถุ
ไม่สามารถทำให้ล้ม
สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่คนซิวเลี่ยนต้องปล่อยวางอยู่แล้ว
ยิ่งกว่านั้น
ผู้ซิวเลี่ยนเหล่านี้แม้แต่ความเป็นความตายก็ปล่อยวางได้
แล้วยังจะกลัวถูกกดดันด้วยความตายหรือ?
แม้ว่าคนเสื่อมถอยชั่วช้าไม่กี่คนในหมู่คนยังทำเรื่องชั่วร้ายอยู่
แต่ท่ามกลางเทียนถี่(ร่างสวรรค์)ชีวิตชั่วร้ายที่สุดในระดับชั้นสูง
ได้ถูกกำจัดหมดสิ้นไปแล้วในระหว่างที่ฝ่าปรับเฉียนคุน(ฟ้าดิน)
สมุนชั่วร้ายซึ่งอยู่ ณ
ระดับผิวบนสุดของมนุษย์จะต้องเผชิญกับการดับสูญท่ามกลางฝ่าปรับโลกมนุษย์
เพื่อชดใช้บาปกรรมที่ทำไว้ทั้งมวล
ในประเทศจีนเวลานี้
มีสายลับพิเศษบางคนแอบอ้างตัวเป็นผู้ฝึกได้ปะปนเข้าไปในค่ายกักกันแรงงานและสถานที่กักขังผู้ฝึก
ดำเนินการบ่อนทำลาย
ใช้วิธีหลอกลวงผู้ฝึกโดยบอกว่าตัวเองหยวนหมั่นแล้วเป็นต้น
บอกผู้ฝึกว่าหยวนหมั่นแล้วและไม่ต้องฝึกอีกแล้ว
ให้ทำตัวสอดคล้องกับคนธรรมดาสามัญให้มากที่สุด
ให้ส่งมอบหนังสือออกมาและอื่นๆ
ใช้เรื่องโกหกเหล่านี้หลอกลวงผู้ฝึกบางคน
ซึ่งเผชิญอยู่กับมารผจญและไม่คิดจะอยู่ในโลกมนุษย์และอยากจะหยวนหมั่นให้เร็วที่สุด
ในฝ่า
ข้าพเจ้าบอกพวกท่านให้ซิวเลี่ยนโดยให้สอดคล้องกับคนธรรมดาสามัญมากที่สุด
ข้าพเจ้าไม่เคยบอกว่าต้องให้สอดคล้องกับคนธรรมดาสามัญ
เหมือนกับคนธรรมดาสามัญ
นั่นยังจะใช่คนซิวเลี่ยนหรือ?
ต้าฝ่าตี้จื่อ พุทธะ เต๋า และ
เทพในอนาคต
จะยอมให้ตัวตลกชั่วร้ายเหล่านั้นเจาะช่องว่างได้อย่างไร?
อันที่จริง
นี่ก็ถึงเวลาแล้วที่จะต้องปล่อยวางความยึดติดสุดท้าย
ในฐานะผู้ซิวเลี่ยน
พวกท่านก็รู้อยู่แล้ว
และสามารถปล่อยวางความยึดติดทั้งมวลในโลกแล้ว(รวมถึงความยึดติดต่อร่างกายมนุษย์)
และเดินข้ามมาแล้วจากการปล่อยวางความเป็นความตาย
เช่นนั้นการยึดติดต่อการหยวนหมั่นคือความยึดติดใช่หรือไม่?
มิใช่จิตใจคนกำลังยึดติดหรอกหรือ?
พุทธะจะยึดติดต่อการหยวนหมั่นหรือ?
อันที่จริงผู้ซิวเลี่ยนซึ่งใกล้จะหยวนหมั่นจะไม่มีจิตใจเช่นนี้
ในการบรรยายฝ่า
ข้าพเจ้าเคยพูดถึงหลักการที่ว่า
เหมือนเช่นนักเรียนคนหนึ่งเพียงแต่ศึกษาให้ดี
ก็จะเข้ามหาวิทยาลัยได้โดยอัตโนมัติ
การยึดติดต่อการเข้ามหาวิทยาลัยโดยไม่ศึกษาให้ดีก็จะเข้าไม่ได้
ผู้ซิวเลี่ยนมีความปรารถนาต่อการหยวนหมั่นนั้นไม่ผิด
แต่ความคิดต้องอยู่ที่ฝ่า
ซิวเลี่ยนอย่างไม่หยุดยั้งก็จะบรรลุมาตรฐานของหยวนหมั่นโดยไม่รู้ตัว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ฝึกที่ไม่สามารถอดทนต่อความเจ็บปวดทรมาน
มักจะเกิดความคิดอยากไปจากโลกมนุษย์และหยวนหมั่นโดยเร็ว
จึง
ทำให้สิ่งชั่วร้ายเจาะช่องว่างได้
พวกท่านได้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดมาแล้ว
เมื่อมาถึงความยึดติดสุดท้าย
จะต้องปล่อยวางจิตใจลงให้ได้
ข้าพเจ้าก็รู้ถึงความเจ็บปวดทรมานของตี้จื่อทั้งหลาย
ความจริงก็คือ
ข้าพเจ้าเห็นคุณค่าของพวกท่านมากกว่าพวกท่านเห็นตัวเองเสียอีก
ในจักรวาลกำลังกำจัดสิ่งชั่วร้ายทั้งมวลให้ดับสูญในระดับความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน
ในหนึ่งปีที่ผ่านมา
กรรมของผู้ฝึก
การเข้าใจในหลักธรรมไม่ดีพอ
ท่ามกลางทุกข์ภัยยังมีความยึดติดที่ปล่อยวางไม่ได้
ท่ามกลางความเจ็บปวดทรมานในการผ่านด่าน
ไม่สามารถปฏิบัติด้วยเจิ้งเนี่ยน(ความคิดถูกต้อง)เป็นต้น
ล้วนเป็นสาเหตุหลักที่สิ่งชั่วร้ายเพิ่มการประทุษร้ายให้รุนแรงยิ่งขึ้น
และใช้เป็นข้ออ้างมูลฐานที่สิ่งชั่วร้ายใช้บ่อนทำลายฝ่าอย่างแท้จริง
แต่ผู้ซิวเลี่ยนคนหนึ่งอยู่ในระหว่างการซิวเลี่ยน
ไม่ว่าจะทุ่มเทออกมามากเท่าใด
เวลาหยวนหมั่นย่อมได้รับมากเท่านั้นอย่างแน่นอน
ท่านยังจำได้ไหมในเวลาที่ข้าพเจ้าบรรยายฝ่า
ผู้ฝึกคนหนึ่งถามว่า
คนที่ซิวเลี่ยนสามารถจะบำเพ็ญให้สูงกว่ามรรคผลในตอนที่ชีวิตของตนก่อกำเนิดขึ้นมาได้หรือไม่?
ถ้าผู้ซิวเลี่ยนคนหนึ่งสามารถปล่อยวางความคิดในเรื่องความเป็นความตายไม่ว่าจะอยู่ในสภาพการณ์ใดๆ
สิ่งชั่วร้ายย่อมเกรงกลัว
ถ้าผู้ฝึกทุกคนสามารถทำเช่นนี้ได้
สิ่งชั่วร้ายย่อมดับสูญไปเอง
พวกท่านรู้แล้วถึงหลักการของการเสริมและต่อต้านซึ่งกันและกัน
ไร้ซึ่งความกลัว
มูลเหตุที่จะทำให้ท่านกลัวก็ไม่คงอยู่
นี่ไม่ใช่ด้วยการบังคับ
แต่ทำได้โดยปล่อยวางด้วยจิตสงบอย่างแท้จริง
ทุกครั้งที่ข้าพเจ้าเห็นพวกท่านประสบกับมารผจญ
อาจารย์รู้สึกทุกข์ทรมานยิ่งกว่าพวกท่าน
ทุกครั้งที่ท่านก้าวเดินไม่ถูก
ข้าพเจ้าจะปวดใจอย่างมาก
อันที่จริง
เรื่องที่สิ่งชั่วร้ายทำทั้งหมด
ล้วนลงมือที่ความยึดติดและความกลัวที่พวกท่านยังไม่ปล่อยวาง
พวกท่านเดินสู่การเป็นพุทธะ
เต๋า เทพ
ผู้สำเร็จธรรมในอนาคต
ไม่แสวงหาการได้และเสียในโลก
เช่นนั้นอะไรก็สมควรจะปล่อยวางได้
ณ เวลานี้
ถ้าพวกท่านไม่มีจิตใจที่ยึดติดต่อการหยวนหมั่น
สิ่งชั่วร้ายก็จะไม่มีทางเจาะช่องว่างสุดท้ายนี้ได้อีก
เมื่อพวกเสื่อมถอยชั่วช้าซึ่งแอบอ้างตัวเป็นผู้ฝึกเหล่านั้น
พยายามจะทำให้พวกท่านหวั่นไหว
ส่วนมากพวกมันมักจะอ้างว่าตัวเองเป็นผู้ฝึก
อ้างว่าหยวนหมั่นแล้ว
เรื่องโกหกทำนองนี้เป็นต้น
พวกท่านสามารถปล่อยวางในเรื่องความเป็นความตายเป็นสิ่งที่น่าชมเชย
แต่จะให้เกิดความยึดติดเพื่อที่จะหยวนหมั่นนั้นไม่ได้
นี้คือมีการตกหล่น
นี้ก็คือจุดที่สิ่งชั่วร้ายใช้เจาะช่องว่าง
เมื่อพวกมันบอกว่าตัวเองหยวนหมั่นแล้ว
เช่นนั้นท่านก็บอกให้มันบินขึ้นฟ้าให้ทุกคนดู
ทดสอบมันให้ท่องจ้วนฝ่าหลุนออกมาสักหนึ่งย่อหน้า
หยวนหมั่นแล้วก็คือ เทพ พุทธะ
เต๋า จะเปล่งรัศมีไร้ขอบเขต
มีรูปลักษณ์ของเทพผู้ยิ่งใหญ่สง่างามเปี่ยมด้วยอิทธิฤทธิ์แห่งฝอฝ่า
คือไม่คงเหลือซึ่งรูปลักษณ์ของคน
พวกตัวตลกที่เข้าไปยังค่ายกักกันแรงงานแอบอ้างตัวเป็นเทพทำตัวเป็นผีเหล่านั้น
จะหลอกต้าฝ่าตี้จื่อได้อย่างไร?
อย่าเห็นว่าพวกมันหาเศษมนุษย์นับร้อยมาทำเรื่องน่าอับอายเช่นนี้
เพียงหัวใจหนึ่งดวงไม่หวั่นไหว
ก็สามารถควบคุมหัวใจอีกนับหมื่นดวงไม่ให้สั่นคลอน
เวลานี้
สิ่งชั่วร้ายในเทียนถี่ได้ถูกกำจัดไปหมดสิ้นแล้ว
ฝ่าภายในสามภพก็ถูกปรับเสร็จเรียบร้อยแล้ว
มีเพียงเปลือกชั้นผิวนอกสุดของสสารที่กำลังถูกทะลวงในระดับความเร็วสูง
และกำลังใกล้จะถึงเหล่าฆาตกรโหดเหี้ยมและเสื่อมถอยแล้วในโลกมนุษย์ผู้ซึ่งได้ตี
ได้ทำร้ายต้าฝ่าตี้จื่อจนตายและบาดเจ็บ
(พุทธะ เต๋า เทพ ในอนาคต)
กำจัดความยึดติดสุดท้าย
ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกท่านได้กระทำในระหว่างซิวเลี่ยน
ได้สำเร็จกั่วเว่ย(มรรคผล)อันสวยงามและศักดิ์สิทธิ์อย่างไร้ขีดจำกัดของท่านในอนาคตเรียบร้อยแล้ว
ก้าวเดินให้ดีในทุกก้าวย่าง
และอย่าได้ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ตัวเองได้ประจักษ์แล้วแปดเปื้อน
ให้ส่วนที่บำเพ็ญดีแล้วของพวกท่านเปล่งรัศมีอันบริสุทธิ์ถูกต้องให้เจิดจ้ายิ่งขึ้น
หลี่ หงจื้อ
2000.8.12