การทดลองที่ทำโดยมือสมัครเล่นคนหนึ่ง ซึ่งใช้คำพูดว่า " ขอบคุณ " กับ " เจ้าโง่ " พูดกับข้าวสวยในขวดสองใบนี้ทุกวัน การทดลองนี้ทำโดยบรรจุข้าวสวยหุงสุกแล้ว ลงในขวด 2 ใบที่เหมือนกัน แล้วให้เด็กชั้นประถม 2 คน พูดกับข้าวในขวดนี้ทุกวัน ทันทีที่เขากลับมาจากโรงเรียน เป็นเวลาหนึ่งเดือน ผลคือ ข้าวในขวดที่เด็กพูดคำว่า "ขอบคุณ"กับมัน เกือบจะกลายเป็นข้าวหมัก และมีกลิ่นของข้าวม้อลท์หมักที่หอมหวาน ในขณะที่ข้าวในขวดที่เด็กพูดว่า"เจ้าโง่" กับมัน กลายเป็นสีดำ และเริ่มบูดเน่า และพวกเขาบอกว่ากลิ่นของมันน่ารังเกียจ เหลือจะกล่าวเลยทีเดียว รายงานนี้ บอกว่า นี่ไม่ใช่การทดลองที่ทำโดยมืออาชีพ ดังนั้นผลที่ได้อาจเป็นไปโดยความบังเอิญ อย่างไรก็ตามยังมีอีกหลายคน ได้ทำการทดลองแบบเดียวกัน และได้ผล ออกมาเหมือนกัน ทว่าของเราที่นี่ไม่เพียงเกี่ยวข้องกับน้ำ แต่ยังเกี่ยวข้องกับจุลชีพด้วย จุลชีพก็เหมือนกับคนเรา คือมันจะขยันทำงานถ้าได้รับการชมเชย และจะเกียจคร้านถ้าถูกก่อกวน ดูเหมือนว่า การพูดคำว่า " ขอบคุณ " กับ " เจ้าโง่ " เป็นผลให้จุลชีพรวมตัวกันทำประโยชน์ กับ ก่อโทษ ตามลำดับ

ต่อไปเราจะดูภาพที่เกิดจาก การให้น้ำได้เห็นตัวหนังสือ บ้าง

ภาพ B-2  การทดลองให้น้ำเห็นตัวหนังสือ

ภาพนี้ถูกถ่ายไว้หลังจากเขียน คำว่า " รัก/กตัญญู " ให้น้ำได้เห็น ผู้เขียนกล่าวไว้ในรายงานของเขาว่า เราได้ถ่ายภาพไว้มากมายจากตัวอย่างน้ำนี้ แต่นี่เป็นผลึกอันงดงามแรกเริ่มที่สุดที่เราเห็น จริงๆแล้วไม่มีอะไรสำคัญกว่า ความรัก และความกตัญญูในโลกนี้ เพียงการแสดงความรัก และความกตัญญู.ออกมา น้ำรอบตัวเรา และภายในร่างกายของเราก็จะเปลี่ยนอย่างสวยงามมาก เราไม่ต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากความรู้นี้ ในชีวิตประจำวันของเราหรอกหรือ ?

คำที่ใช้แสดงแก่น้ำในภาพ B-4 คือ " แกทำให้ฉันเจ็บ ฉันจะฆ่าแก " ในรายงานกล่าวว่า " คำเหล่านี้เป็นคำที่วัยรุ่นสมัยนี้ชอบพูดกัน " ผลที่ตามมาก็คือรูปของผลึกที่ดูน่าเกลียด ตามที่เราคาดไว้ รูปผลึกนั้นบิดเบี้ยว ระเบิดเข้าข้างใน และกระจัดกระจาย มันเป็นความหมายของคำพูดนั้น ที่สามารถให้เห็นจริงได้เลยทีเดียว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก สำหรับการอยู่ในโลกที่มีการใช้คำพูดลักษณะนี้กันอย่างกว้างขวาง ซึ่งเท่ากับเป็นการทำร้ายตนเอง

ภาพน้ำกลั่นที่ได้ ชมรายการ วิดีโอของ NHK เรื่อง " ชีวิต " ดังภาพ B-9

ผู้แต่งกล่าวไว้ในรายงานว่า " เราพยายามทำการทดลอง บนพื้นฐานความคิดที่ว่า แม้จะให้น้ำชมรายการ จากทีวีเครื่องเดียวกัน แต่เป็นรายการที่ต่างกัน ก็จะได้รับผลต่างกัน ในการทำเช่นนั้น น้ำก็จะปรากฏรูปผลึกที่สวยงามให้เราเห็นได้ แม้จะไม่ได้ติดป้ายคำว่า " รัก/กตัญญู " บนขวดน้ำ หลังจากได้ชมภาพเหล่านี้ มันก็ไม่เป็นการยากสำหรับเรา ที่จะสรุปว่า ไม่ว่าเราจะใช้ตัวอักษร หรือ เพลง หรือรายการทีวี น้ำก็แสดงความสามารถ อันไม่น่าเชื่อของมัน ในการดักจับสื่อข้อมูลที่เหมือนกัน ซึ่งแฝงอยู่เบื้องหลังรูปแบบภายนอก และยังสามารถแยกแยะระดับความดี-เลวได้ด้วย เราจะเข้าใจได้อย่างไร ในความลี้ลับ ของการทำหน้าที่ด้านจิตวิญญาณของน้ำ ที่เราทดลองนี้ ? ข้อความในหนังสือ " จ้วนฝ่าหลุน " ได้บอกความนัย แก่เราอีกครั้งหนึ่งคือ " สสารทุกอย่างในจักรวาล รวมทั้งสสารที่แทรกซึมอยู่ทั่วจักรวาล ล้วนมีชีวิต และ ความคิด จิตใจ และทั้งหมดนั้นคือรูปแบบการดำรงอยู่ในระดับชั้นที่ต่างกัน ของหลักธรรมแห่งจักรวาล ( ฝ่าหลุนต้าฝ่า ) ผลการทดลองนี้มิได้บอกเราอย่างชัดเจนหรือว่า น้ำนั้น มีชีวิต และสามารถแยกแยะดี-เลว ได้ ? จิตวิญญาณนี้ก็มิได้จำกัดอยู่เฉพาะน้ำ แต่สามารถพบได้ในสสารอื่นๆ เช่นกัน !

อีกข้อความหนึ่งใน " จ้วนฝ่าหลุน " จะช่วยให้เราเข้าใจ หลักการทั่วไปที่อยู่เบื้องหลังสสารชนิดต่างๆ " แล้วอะไร คือ พุทธธรรม ล่ะ ? คุณสมบัติพื้นฐานที่สุดของจักรวาลนี้ " ความจริง ความเมตตา ความอดทน คือรูปธรรมระดับสูงสุดที่ปรากฎออกมาของพุทธธรรม มันเป็นสิ่งพื้นฐานที่สุดของพุทธธรรม พุทธธรมจะแสดงออกมาอย่างแตกต่างกัน ในระดับชั้นที่ต่างกัน และมีบทบาทในการชี้นำในระดับชั้นที่ต่างกัน ระดับชั้นยิ่งต่ำ รูปธรรมที่ปรากฏออกมา ก็ยิ่งมีความสลับซับซ้อน คุณสมบัติพิเศษนี้ ( ความจริง ความเมตตา ความอดทน ) จะมีอยู่ในระดับจุลภาค ของอนุภาคของอากาศ ,ก้อนหิน,ไม้,ดิน,โลหะ และ เหล็ก,ร่างกายมนุษย์ เช่นเดียวกับในสสารทุกชนิด ความจริง ความเมตตา ความอดทน นี้ เป็นมาตรฐานในการวัด ความดี ความเลว ในจักรวาล ไม่ว่ามาตรฐานศีลธรรมของมนุษย์จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร คุณสมบัติพิเศษนี้ ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง และมันเป็นบรรทัดฐานเพียงประการเดียวในการแยะแยะ คนดี กับ คนเลว "

การทดลองทั้งหมดข้างต้น ได้แสดงให้เห็นอย่างแจ่มแจ้งว่า " สสารทั้งหมดรวมทั้งผลึกน้ำ มีชีวิต และสามารถแยะแยะความดี-เลว ได้ด้วย "

IHM ยังได้ทำการทดลองอีกชุดหนึ่ง ที่แสดงให้เห็นว่าน้ำมีความสามารถในการสะท้อนความรู้สึกนึกคิดของคน และ น้ำก็ยังแปรเปลี่ยนไปตามสิ่งนี้ด้วย ในการรายงานผลการทดลองของเขา ดร.อีโมโตะเขียนไว้ว่า " นอกจากนี้เรายังมีความ สนใจอย่างมาก ในการให้น้ำได้สัมผัสกับ ดนตรี ,ภาษา และ ชื่อ และความพยายามของเราในการให้น้ำได้สัมผัสกับภาษานั้น มีผลที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราคาดไว้ ด้วยผลการทดลองเหล่านี้ ทำให้เราสามารถตั้งสมมติฐานได้ว่า สื่อข้อมูลนั้นสามารถส่งต่อได้โดยผ่าน " รูปลักษณ์ " เช่น คำ และ ภาพต่างๆ แม้เรามิได้คาดว่า ผลึกฯจะสามารถแสดงออกซึ่ง การเปลี่ยนแปลงที่มีศิลปะ อย่างชัดเจนเช่นนั้น เรายังได้ตระหนักว่า น้ำสามารถเก็บบันทึกสื่อข้อมูล ต่างๆและส่งต่อได้ มิฉะนั้นเราจะไม่อาจต้านทานการก้าวล่วงไปในเขตแดนของความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์ได้เลย เราต้องการค้นหาว่าความคิดของมนุษย์สามารถก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงชนิดใดได้บ้างตอนนี้ขอให้ผมได้แนะนำ การทดลองเกี่ยวกับ ผลของความรู้สึกนึกคิดของน้ำบ้าง

ภาพ C-2 : น้ำประปาจากสถานที่เดียวกัน หลังจากนั้น 3 เดือนต่อมา

ในรายงานของ ดร. อีโมโตะ เขาอธิบายว่า ในวันที่ 17 ม.ค. 1995 3 วัน หลังเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ฮันชิน - อวาจิ ในเขตเมืองโกเบ เราได้ถ่ายภาพผลึก ของน้ำที่พบในน้ำประปาเมืองโกเบ(ซึ่งพอจะหาได้ในขณะนั้น) ดูเหมือนว่าน้ำนั้นสามารถจับความรู้สึกกลัว, ตื่นตระหนก, โศกเศร้า และอาดูร อย่างลึกซึ้งของผู้คน ในทันทีหลังเกิดแผ่นดินไหว ผลึกนั้นได้ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง มันเป็นภาพที่ทำให้คนรู้สึกขนลุกเลยทีเดียว เราถึงกับรู้สึกว่า เราไม่ควรเผยแพร่การค้นพบความลี้ลับนี้ ต่อสาธารณะ อย่างไรก็ตาม 3 เดือนต่อมาความช่วยเหลือ และ ความเห็นอกเห็นใจจากทั่วโลกถูกส่งไปให้ชาวเมืองโกเบ ผลึกนี้ดูเหมือนจะแสดงความรู้สึกอาทรและปรารภนาดีออกมา

อีกการทดลองหนึ่งเกี่ยวกับความสำนึกรู้ ที่ทำกับน้ำประปาที่เก็บมาจากย่านชินนากาว่า เมืองโตเกียว

ภาพ C-3 : สภาพเดิมของน้ำประปา ก่อนวันที่เราจะเริ่มทดลอง เรื่อง "ลมปราณ, จิต และ วิญญาณ แห่งความรัก

ภาพ C-4 : ภาพของน้ำนั้นหลังจากได้รับ "ลมปราณ, จิต และ วิญญาณแห่งความรัก ที่ส่งมาจากคน 500 คน

ในการทดลองนี้ ผู้ทดลองได้ส่งจดหมายถึง อาจารย์ที่สำเร็จการศึกษาจาก HADO จำนวน 500 คน จากทั่วประเทศญี่ปุ่น เพื่อขอความร่วมมือจากพวกเขา โดยเขาขอให้พวกเขาส่งความรู้สึกมายังน้ำประปาจาก shinagawa-ku ในถ้วยน้ำที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานของเขาในสำนักงาน ณ เวลา 2.00 น. ของวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 1997 เพื่อจะทำให้น้ำในถ้วยนั้นสะอาดขึ้น

ดร. อีโมโตะรายงานว่า "แน่นอนว่า ไม่มีการเปลี่ยนแปลงด้านกายภาพของน้ำแต่อย่างใด เราไม่ได้มีความคาดหวังกับมัน แต่กลับสามารถได้น้ำที่เปลี่ยนอยู่ในสภาพที่สะอาดอย่างชัดเจน ผู้ปฏิบัติงานของเราทั้งหมดแทบจะร้องไห้ออกมา ด้วยความรู้สึกเร้าใจ เรารู้สึกปิติอย่างลึกซึ้งต่อความร่วมมือที่เราได้รับจากทั่วประเทศญี่ปุ่น เราเริ่มรู้สึกว่า ความคิดของคน สามารถรวมเข้าหากันได้ไม่ว่า พวกเขาจะอยู่ห่างกันเพียงใด โดยวิธีนี้ ผลึกน้ำจึงได้แสดงออกให้เราเห็นอย่างชัดเจนว่า ความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์นั้นที่แท้แล้วก็เป็นสสารที่ดำรงอยู่ชนิดหนึ่ง และสสารนี้สามารถเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมของเราได้ด้วย

แม้ว่าการทดลองเกี่ยวกับ ความรู้สึกนึกคิดนี้ จะมีลักษณะปฏิวัติและใหม่ แต่ยังไม่ใช่ข้อสรุปที่สมบูรณ์ ในหนังสือ จ้วน ฝ่า หลุน อาจารย์ หลี่ ได้อธิบายธรรมชาติของความรู้สึกนึกคิดไว้ดังนี้ " ทุกวันนี้ผู้ที่ศึกษาเกี่ยวกับร่างกายคน ได้ค้นพบว่า การเคลื่อนไหวของจิตใจ หรือความคิดของคนนั้น สามารถก่อเกิดสสารได้ เมื่อมองจากในระดับชั้นสูง เราพบว่า ที่จริงแล้วมันเป็นสสารอย่างหนึ่ง แต่สสารนี้ไม่ได้อยู่ในรูปของคลื่นสมองอย่างที่เราพบในงานวิจัยทุกวันนี้ แต่มันกลับอยู่ในรูปของสมองมนุษย์ที่สมบูรณ์ เราอดไม่ได้ที่จะพูดออกนอกเรื่องต่อไปเกี่ยวกับคำอธิบายของอาจารย์ หลี่ ว่า "ในฐานะมนุษย์ คุณจะเป็นคนดีได้ ก็มีแต่ต้องปฏิบัติตาม คุณสมบัติพิเศษของจักรวาลนี้ คือ ความจริง ความเมตตา ความอดทน และผู้ที่เบี่ยงเบนออกไปจากคุณสมบัติพิเศษนี้ ก็คือคนเลวที่แท้จริง ข้อธรรมะนี้ฟังดูพื้นๆ แต่ทว่าชัดเจน และไม่ควรมองข้ามอีกต่อไปเช่นเดียวกับภาพผลึกน้ำเหล่านี้ที่แสดงให้เราเห็นแล้ว

อันความรัก, ความงาม, ความกตัญญู, ความเข้าใจ, ความกรุณา, ความช่วยเหลือ, ความเห็นอกเห็นใจ, และสิ่งที่คล้ายๆกันนี้ สามารถถูกสร้างขึ้นมาได้จากความเมตตา(ซั่น) ผลึกน้ำมิได้แสดงให้เห็นแล้วหรือว่า หากเราทำตัวให้สอดคล้องกับ คุณสมบัติพิเศษ ความจริง ความเมตตา ความอดทน แล้วเราจะได้รับความกลมกลืนและความสุขอย่างสูงสุด มิฉะนั้นแล้วเราจะพบกับผลด้านลบ อันได้แก่ความเจ็บปวดและความน่าเกลียดน่าชัง

ในช่วงสุดท้ายนี้ขอให้เราเข้าไปสู่โลกอันน่าอัศจรรย์ของภาพผลึกเหล่านี้ที่ได้จากการทดลอง

ในการทดลองเหล่านี้น้ำได้แสดงความหมายของคำว่า "ปัญญา ", "จักรวาล" และ "รัก/กตัญญู" ในแต่ละภาษาคือ ญี่ปุ่น อังกฤษ และเยอรมัน น้ำที่ใช้ตั้งแต่เริ่มต้นของการทดลองเป็นน้ำที่ผ่านการกลั่นด้วยมาตรฐานเดียวกัน ผลคือผลึกได้ก่อเค้าโครงรูป ที่เหมือนกันออกมาแม้จะแตกต่างกันในภาษา

ภาพ D-1	ภาพ D-2	ภาพ D-3

ภาพ D-1 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "ปัญญา" ในภาษาญี่ปุ่น

ภาพ D-2 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "ปัญญา" ในภาษาอังกฤษ

ภาพ D-3 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "ปัญญา" ในภาษาเยอรมัน

พวกมันดูค่อนข้างเหมือนกัน ช่องว่างตรงกลางนั้นเหมือนกัน

ภาพ D-4	ภาพ D-5	ภาพ D-6

ภาพ D-4 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "จักรวาล" ในภาษาญี่ปุ่น

ภาพ D-5 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "จักรวาล" ในภาษาอังกฤษ

ภาพ D-6 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "จักรวาล" ในภาษากรีก

ภาพ D-7	ภาพ D-8	ภาพ D-9

ภาพ D-7 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "รัก/ขอบคุณ" ในภาษาอังกฤษ

ภาพ D-8 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "รัก/ขอบคุณ" ในภาษาญี่ปุ่น

ภาพ D-9 ภาพผลึกหลังจากอ่านคำว่า "รัก/ขอบคุณ" ในภาษาเยอรมัน

ดังนั้นเขาจึงตั้งคำถามอย่างแหลมคมว่า "น้ำมาจากจักรวาลใช่หรือไม่?" แล้วเขาก็ตอบตัวเองตรงๆว่า " ขอให้เราเริ่มจากปัญหาเกี่ยวกับน้ำที่ปรากฏอยู่บนโลกเราก่อน ว่าทำไมจึงมีน้ำอยู่ ? " จุดกำเนิดของน้ำมักจะถูกห่อหุ้มอยู่ในความลี้ลับ ในขณะที่วงการอวกาศก้าวรุดหน้าไป มันก็ได้รับการยืนยันว่ามีน้ำอยู่บนดาวอังคาร เราจึงเริ่มเข้าใจว่าน้ำมิได้เป็นสิ่งที่มีอยู่เฉพาะบนโลกเท่านั้น แต่มันดำรงอยู่ทั่วจักรวาล " " ทุกคนทราบว่าชีวิตมิอาจเกิดขึ้นได้ โดยปราศจากน้ำ ถ้าจุดกำเนิดของชีวิตอย่างเช่นน้ำ มาจากจักรวาลแล้วล่ะก็ เราก็สามารถอนุมานได้ว่า ชีวิตมนุษย์ก็น่าจะมาจากนอกพิภพด้วย " ถ้าความเป็นจริงข้อนี้เป็นที่ยอมรับแล้วล่ะก็ ทฤษฎีวิวัฒนาการของ ชาร์ล ดาร์วิน, จุดกำเนิดของมนุษย์และทฤษฎีอื่นๆ เกี่ยวกับโลกและความเป็นมาของมนุษย์ ก็จะต้องถูกเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง จักรวาลนั้นยิ่งใหญ่เกินไปสำหรับมนุษย์ และแก่นแท้ของมันก็มิอาจจินตนาการได้ โดยการวิจัยลึกลงไปเกี่ยวกับเรื่องของน้ำและความเป็นจริงของสสาร เราก็อาจเข้าใจจักรวาลได้มากยิ่งขึ้น แค่คิดก็ช่างนำตื่นเต้นเสียนี่กระไรแล้ว

ในการบรรยายครั้งหนึ่งของ อาจารย์ หลี่ ผู้ก่อตั้ง "ฝ่าหลุนต้าฝ่า" ท่านได้ตอบคำถามของลูกศิษย์ เกี่ยวกับจุดกำเนิดของชีวิตไว้ว่า "ข้าพเจ้าสามารถบอกกับพวกท่านได้ว่า อะไรคือจุดกำเนิดของสรรพสิ่งและชีวิต ที่ดำรงอยู่ในเขตแดนต่างๆในจักรวาลของเรานี้ ที่จริงจุดกำเนิดของสรรพสิ่ง ก็คือน้ำ แต่น้ำที่เป็นจุดกำเนิดของจักรวาลไม่ใช่น้ำบนโลกของเรานี้

"ในระดับชั้นที่ต่างกัน จะมีจุดกำเนิดของสรรพสิ่งที่ต่างกัน, หรือพูดว่าน้ำที่แตกต่างกันเป็นจุดกำเนิดของสรรพสิ่ง ระดับชั้นยิ่งสูง ความหนาแน่นของน้ำ(ที่ระดับนั้น)ยิ่งมาก มันจะก่อรูปเป็นอนุภาคต่างๆ, เป็นน้ำต่างๆ และเป็นชีวิตต่างๆ ในจักรวาลที่ต่างกัน"

"จักรวาลที่เราสามารถเข้าใจได้ประกอบขึ้นมาจากน้ำ" (ปาฐกถาในอเมริกา)

เพื่อที่จะให้ได้คำตอบที่ดีกว่าสำหรับตนเอง ข้าพเจ้าขอเชิญชวน ด้วยความจริงใจให้ท่านอ่านงานเขียนต่างๆของ "ฝ่าหลุนต้าฝ่า"