|
หงอิ๋น |

สารบัญ
ทุกข์ทรมานจิตใจท่าน
(ขู่ฉีซินจื้อ)
ใครกล้าสละใจของคนธรรมดาสามัญทิ้งไป
เพื่อปณิธานอันยิ่งใหญ่
ถ่ายทอดเต๋าใหญ่
นั่งเรือฝ่าถูกต้องเที่ยงตรง
(เฉิงเจิ้งฝ่าฉวน)
แสวงหาสำนักฝ่าถูกต้อง
(ฉิวเจิ้งฝ่าเหมิน)
แท้จริง
ความสามารถคือศาสตร์เล็กๆ
คนธรรมดาสามัญยากที่จะรู้ว่า
บำเพ็ญปฏิบัติลำบาก
หล่อหลอมหยวนหมั่น
(ถงฮั่ว
หยวนหมั่น)
ต้าฝ่าไขความหลง
(ต้าฝ่าพ่อหมี)
โดดพ้นสามภพ
(เที่ยวชูซานเจี้ย)
ท่องวัดเสวียนคง
(อิ๋ว
เสวียนคงซื่อ)
ท่องวัดหนานหัว
(อิ๋ว
หนานหัวซื่อ)
สำนักพุทธะ
ดินแดนบริสุทธิ์ยากที่จะสะอาดและสงบ
ฝ่ายมาร
ใจทราม
ท่องโลกอันยุ่งเหยิง
คนยุ่งเหยิง
เสียงเร่ขาย
ประทัดดัง
กำหนดฟ้าดิน
(จู๋จ่าง
เทียนตี้)
การแบ่ง
คน กับ
ผู้รู้แจ้ง (เหรินเจวี๋ย
จือเฟิน)
ระหว่างคน
กับ มาร
(เหริน เยียว
จือเจียน)
ที่สูงหนาวจัด
(เกาชู่ปู๋เซิ่งหาน)
ทำงานและบำเพ็ญพุทธะ
(ต่ากง
อวี่ซิวฝอ)
วาสนากลับคืนสู่มรรคผลศักดิ์สิทธิ์
(เหวียนกุยเซิ่งกั่ว)
ท่องวัดเสี่ยงถังซัน
(หยิวเสี่ยงถังซันซื่อ)
หยวนหมั่นสำเร็จพลังกง
(หยวนหมั่นกงเฉิง)
ช่วยเหลือสรรพชีวิตอย่างกว้างขวาง
ท่ามกลางทุกข์ภัย
ไม่สับสน
(น่านจงปู๋ล่วน)
ปล่อยวางยึดติด
(ฟ่างเซี้ยจื๋อจั๋ว)
ท่องวัดเยี่ยเฟย
(หยิวเยี่ยเฟยเมี่ยว)
ท่องสุสานชิงตง
(หยิวชิงตงหลิง)
ความดีความชั่ว
ชัดเจนแล้ว
(ซ่างเอ้อ อี่หมิง)
ท่องทะเลสาบยื่อเยี่ย
(หยิวยื่อเยี่ยถาน)
สิบความชั่วร้ายในโลก
(ซื่อเจี้ย
สือเอ้อ)
ท่องด่านเอี้ยนเหมิน
(หยิวเอี้ยนเหมินกวน)
หยวนหมั่นได้มรรคผลพุทธะ
เห็นความทุกข์เป็นความสุข
เหนื่อยกายไม่นับว่าทุกข์
บำเพ็ญจิตสุดลำบาก
ทุกๆด่านล้วนต้องทะลวง
ทุกๆที่ล้วนคือมาร
ร้อยทุกข์เทลงพร้อมกัน
ดูว่าท่านจะอยู่ได้อย่างไร
สามารถอดทนในทุกข์บนโลก
หลุดพ้นโลกคือพุทธะ
17 –
12 – 1976
ผู้อยู่เพื่อชื่อเสียง โกรธเกลียดตลอดชีวิต
ผู้อยู่เพื่อผลประโยชน์ ความสัมพันธ์ทั้งหกไม่รู้จัก
ผู้อยู่เพื่อความรักความผูกพัน ตัวเองค้นหาความทุกข์กังวล
ทุกข์ทรมานต่อสู้ ก่อกรรมชั่วชีวิต
ไม่แสวงหาชื่อเสียง อยู่อย่างสบายใจ
ไม่หวังผลประโยชน์ บุคคลที่มีคุณธรรม
ไม่เกิดอารมณ์ ใจสงบ ไร้กิเลส
ความดีงาม บำเพ็ญกาย สะสมกุศลตลอดชีวิต
13 –
07 – 1986
คนธรรมดาสามัญ ไม่รู้จักข้าพเจ้า
ข้าพเจ้านั่งอยู่ ในความมหัศจรรย์
ในผลประโยชน์กิเลส ไม่มีข้าพเจ้า
ร้อยปีให้หลัง ข้าพเจ้าเพียงลำพัง
2 – 2 – 1987
หมายเหตุ เขียนเมื่อตัวเองบำเพ็ญตามลำพังก่อนข้าพเจ้าถ่ายทอดฝ่า
คนธรรมดาสามัญ คิดแต่จะเป็นเทพ เป็นเซียน
เบื้องหลังความมหัศจรรย์ มีความรันทดใจ
บำเพ็ญจิต ตัดกิเลส ขจัดความยึดติด
หลงอยู่ในภัย เคียดแค้นสวรรค์
9 – 8
– 1988
เวิ้งว้างฟ้าดิน
ข้าพเจ้าดูเล็ก
ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล
คือใครสร้าง?
ข้างนอกฟ้าดิน
ยิ่งไร้ขอบเขต
1 – 1
– 1990
อยู่ไม่มุ่งหวังสิ่งใด
ตายไม่เสียดายที่จะทิ้งไว้
ชะล้างให้หมดความคิดที่ไม่ถูกต้อง
20 –
10 – 1991
บำเพ็ญพลังกง มีหัวใจเป็นทาง
ต้าฝ่าไร้ขอบเขต ความทุกข์เป็นเรือ
24 – 7
– 1992
แสงพุทธะสาดสว่างไปทั่ว
สรรพสิ่งสมบูรณ์แจ่มชัด
รวมกันรุดก้าวไปข้างหน้า
17 –
12 – 1992
จริงเอย มหัศจรรย์เอย บำเพ็ญเอย
เคลิบเคลิ้ม คลับคล้ายคลับคลา รับรู้
17 – 1
– 1993
สามศาสนาบำเพ็ญปฏิบัติ เน้นไร้จุดมุ่งหมาย
ใช้ใจไม่ถูกต้องก็คือ มีจุดมุ่งหมาย
ทำเฉพาะความดี ยังมีจุดมุ่งหมาย
จิตยึดติดหมดไปก็คือ ไร้จุดมุ่งหมายแท้จริง
17 – 1
– 1993
รับรู้ถูกต้อง คือมูลเหตุแห่งสติปัญญาของคนระดับสูง
มีเจิน ซั่น เหยิ่น ในใจมีเต๋า
บำเพ็ญฝ่าหลุนต้าฝ่า สามารถหยวนหมั่น
18 – 2
– 1993
ในใจมีเจิน ซั่น เหยิ่น
บำเพ็ญ มีประโยชน์ต่อตนและผู้คน
ต้าฝ่าไม่ห่างใจ
วันหน้าย่อมเหนือคน
28 – 2
– 1994
ต้าฝ่าคือรากฐาน
12 – 4
– 1994
นี่คือเรื่องใหญ่
หล่อหลอมเข้ากับต้าฝ่า
วันหน้าย่อมสำเร็จ
7 – 7
– 1994
ได้ฝ่า ท่องสังคมโลก
เรื่อยเรื่อย นับพันปี
เมื่อวาสนาถึง สำเร็จฝ่า
27 – 8
– 1994
พร้อมใจมาสังคมโลก
ได้ฝ่าแล้วก่อนหน้า
วันหน้าบินขึ้นสวรรค์ไป
27 – 8
– 1994
เกิดใจช่วยเหลือสรรพชีวิต
ช่วยอาจารย์ท่องสังคมโลก
ร่วมกับข้าพเจ้าหมุนฝ่าหลุน
ฝ่าสำเร็จ ฟ้าดินดี
28 – 8
– 1994
ไม่ใช่หนทางการบำเพ็ญลำบาก
ทุกชาติทุกภพ กรรมขวางกั้น
ใจเด็ดเดี่ยวสลายกรรม บำเพ็ญซินซิ่ง
ได้ร่างคนตลอดไป คือพุทธะ
15 – 9 – 1994
คิดว่าต่อสู้แย่งชิง เป็นความสุข
บำเพ็ญจน ความยึดติดไม่มีเหลือ
ขมไป หวานมา คือความสุขแท้จริง
15 – 9 – 1994
ทุกๆเรื่องเปรียบเทียบ
ทำได้คือบำเพ็ญ
7 – 10 – 1994
ช่วยคนหลุดพ้นห้าธาตุ
จิตใจมั่นคงแน่วแน่ บำเพ็ญปฏิบัติ
หยวนหมั่น เหนือสามภพ
15 – 10 – 1994
ฝ่าหลุนหมุนตลอด(ฉางจ้วน) ช่วยเหลือสรรพชีวิต
ช่วงสุดท้ายของธรรมะ
หลุนหมุนอีกครั้ง
ผู้มีวาสนา
จิตธรรมะ(ซินฝ่า)
ชัดแจ้ง
27 – 12 – 1994
ฝ่าหลุนต้าฝ่า
สำเร็จ
ทุกเวลาบำเพ็ญซินซิ่ง
หยวนหมั่น
มหัศจรรย์ไม่สิ้นสุด
27 – 12 – 1994
ฟ้าดินเวิ้งว้าง
แสงทอง หนึ่งวง
ผู้รู้แจ้ง มาจุติ
ฟ้าดิน พร้อมใจ
จักรวาล สว่างไสว
หยวนหมั่นบินขึ้น
กลับสวรรค์พร้อมกัน
31 –
12 – 1994
เรื่อยเรื่อยสรรพสิ่ง ผ่านตาดั่งหมอกควัน
จิตใจคนธรรมดา หลงอยู่ในวังวน
เวิ้งว้างฟ้าดิน กำเนิดเพื่อการใด
ยากเกินภูมิปัญญาของสรรพชีวิต
27 – 1
– 1995
ไม่คำนึงทุกข์สุขของคนธรรมดาสามัญ
คือผู้บำเพ็ญ
ไม่ยึดติด การได้–เสีย ในโลก
อรหันต์เอย
เดือน
5 – 1995
วัดแขวนอยู่กลางหน้าผาสูงร้อยจ้าง
เผยแพร่ต้าฝ่าให้กว้างไกล ไร้เวลาว่าง
ชีวิตนี้ท่องอีกครา วัดกลางภูผาเก่า
วันหน้า ฝ่าถูกต้องเที่ยงตรง ลือลั่นหมื่นวัด
11 – 6
– 1995
เทือกเขายาว ยอดเสียบเมฆ เต๋าอยู่ที่ใด
นักท่องเที่ยวมาเยือนเรื่อยเรื่อย อารามโบราณ
คนธรรมดาสามัญ ไม่รู้ถึงความวิเศษมหัศจรรย์
อาศัยวัดโบราณหาความร่ำรวย
6 – 11
– 1995
พุทธะมาท่องบนโลก
คนธรรมดาสามัญหลงไม่ตื่น
คนชั่วร้ายถึงกับทำร้ายพุทธะ
ดี ชั่ว แบ่งแยกชัดเจนแล้ว
26 – 7
– 1995
สถานที่ยิ่งขึ้นชื่อ มารยิ่งมาก
15 – 8
– 1995
ต้าฝ่าเผยแพร่กว้างไกล
กี่คนสามารถได้รับ
ในโลก
เรื่องมากมายซ้ำซ้อน
ยามว่างอันน้อยนิดท่ามกลางงานนับร้อย สามารถบำเพ็ญตัวเอง
วันหน้าเมฆควันผ่านไป
จึงรู้ว่า ได้รับเต๋าแท้จริงแล้ว
6 – 10
– 1995
บำเพ็ญอย่างสงบเงียบ
ยามว่างมองดูเทพเซียน
ต่างแสดงอิทธิฤทธิ์ นับร้อยนับพันปี
ใจคนเปลี่ยนเป็นมาร โลกไม่เหมือนเดิม
เหล่าเทพไม่ช่วย รอสิ้นกัลป์
16 –
10 – 1995
ท้องนภากว้างไกล ไม่สิ้นสุด
เคลื่อนความคิดมาอยู่ตรงหน้า
ฟ้าดินใหญ่ไร้ขีดจำกัด
ฝ่าหลุนหมุนฟ้าดิน
9 – 11
– 1995
ความใหญ่ของฟ้า
เหนือฟ้ามีฟ้า
ทุกระดับชั้น ต่างมีพระอาทิตย์พระจันทร์ ทั่วจักรวาล
ความกว้างของแผ่นดิน
มีฟ้ามีดิน
ร่วมกันกำเนิดสรรพสิ่ง มากมายทั่วฟ้าดิน
10 –
11 – 1995
อะไรคือคน? อารมณ์
กิเลสทั่วกาย
อะไรคือเทพ? ใจคนไม่เหลือ
อะไรคือพุทธะ?
เมตตาและกุศล
มีมากมาย
อะไรคือเต๋า? ใสสะอาด สงบ คนจริง
11 –
10 – 1995
จิ้งจอก พังพอน งู ปิศาจ ก่อกวนโลก
ควันดำ
ชี่พิษ
โลดเต้นเซียนใหญ่
ไร้อาจารย์
ไร้บำเพ็ญ
อ้างเป็นอาจารย์ใหญ่
บ้าๆบอๆ
ยี่สิบปี
11 – 11 – 1995
เหน็ดเหนื่อยกับเรื่องในโลกมนุษย์
เหนื่อยใจกับเรื่องบนสวรรค์
มีคำพูด จะบอกใครได้?
ยิ่งหนาว ณ ที่สูง
11 – 11 – 1995
ประสบทุกข์หมื่นชนิด
สองเท้าเหยียบพันมาร
ยกฝ่ามือ ฟ้าดินสนั่น
กลางอากาศ พุทธะใหญ่ยืนตระหง่าน
12 – 11 – 1995
ศาสนาพุทธถ่ายทอดศีล
สองพันห้าร้อยปี
ชื่อเสียงผลประโยชน์ขจัดทิ้งไปก่อน ค่อยบำเพ็ญทุกข์
วันนี้พระสงฆ์จ่ายเงินเดือน
เวลาทำงานยังมีเครื่องแบบ
25 – 12 – 1995
สุดจุลภาค
สุดมหภาค
สิ่งเสื่อมทรามสงบ
มหภาค
จุลภาค
ทศทิศมองดูท้องนภา
ฟ้าใส
ร่างโปร่งใส
ฟ้าดินถูกต้องเที่ยงตรง
ล้านล้านมหันตภัยผ่านไปแล้ว
จักรวาลแจ่มใส
2 – 1 – 1996
สรรพชีวิตมากมายทั่วจักรวาล
ทุกๆชั้นมีฟ้าและมีดิน
ทัศนียภาพ
วิจิตร
วิเศษไม่สิ้นสุด
มนุษย์บนโลก
หลงไม่ตื่น
คิดจะเห็น
พูดง่ายอะไรปานนั้น
บำเพ็ญตบะเหมือนขึ้นบันได
ทะลวงวังวนอยู่
ณ ที่สูง
ภาพสง่างามมหัศจรรย์ ยากเกินบรรยาย
3 – 1 – 1996
ปรากฏการณ์สวรรค์เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
คนในโลกปราศจากความคิดดีงาม
จิตใจคนหลุดจากการควบคุม จิตมารปรากฏ
ภัยพิบัติธรรมชาติ ภัยพิบัติมนุษย์ ห่วงกังวล คับแค้นใจ
ทุกคนพบกันดั่งศัตรู
ทุกๆสิ่ง ยากที่จะได้ดั่งใจ
คนในโลกจะรู้สาเหตุได้อย่างไร
ผู้บำเพ็ญเต๋า สามารถไขปริศนา
4 – 1
– 1996
ใจ
ไม่อยู่–––– ไม่แย่งชิงกับโลก
มองแต่ไม่เห็น–––– ไม่หลงไม่งงงวย
ฟังแต่ไม่ได้ยิน–––– ยากที่จะสับสนใจเขา
กินแต่ไม่รู้รส–––– ปากตัดขาดจากยึดติด
ทำแต่ไม่แสวงหา–––– อยู่ในเต๋าตลอด
สงบแต่ไม่คิด–––– สิ่งมหัศจรรย์ล้ำเลิศ
สามารถเห็นได้
4 – 1
– 1996
ต้าฝ่าไม่ห่างกาย
ใจมี
เจิน –
ซั่น –
เหยิ่น
ในโลก
อรหันต์ใหญ่
เทพ
ผี
กลัวอย่างยิ่ง
6
– 1 – 1996
ใครรู้
ฟ้าดินใหญ่เพียงใด?
ทางช้างเผือกอยู่ใต้ฝ่าเท้า
ฟ้าดินไกลเพียงใด?
ในมือถือหลุนที่หมุนอยู่
6 – 1
– 1996
ความสวยงามมหัศจรรย์ ยากจะบรรยายด้วยคำพูด
แสงสีหมื่นพัน ระยิบระยับต่อสองตา
โลกพุทธะ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ความสุข
ชีวิตยืนยาวพร้อมสรรพ
โลกฝ่าหลุนอยู่ ณ ที่สูง
23 – 1
– 1996
ค้นหาอาจารย์มาหลายปี
วันหนึ่งได้พบด้วยตนเอง
ได้ฝ่าบำเพ็ญกลับไป
หยวนหมั่นตามอาจารย์กลับ
23 – 1
– 1996
วันเดือนหมุนเวียนสลับกัน
ฟ้าดินคือหลุนที่หมุน
จีบนิ้วสองร้อยปี
วัดเสี่ยงถังเก่าไม่คงอยู่
6 – 3
– 1996
ปีนขึ้นบันไดสูง
หนทางพันฉื่อ
เดินวน
ยืนบนผาลาดชัน
ยากจะก้าวเท้าขึ้น
หันกลับไป
เหมือนดูการบำเพ็ญเจิ้งฝ่า
หยุด ณ
ครึ่งฟ้า
ยากได้รับการช่วยเหลือ
จิตแน่วแน่
ยกเท้าหนักหมื่นชั่ง
ทน(เหยิ่น)ทุกข์
ก้าวรุดหน้า
ขจัดยึดติด
ต้าฝ่าตี้จื่อ
นับพันนับล้าน
สำเร็จพลังกง
หยวนหมั่น ณ
ที่สูง
15
– 4 – 1996
บำเพ็ญ
ชื่อเสียง
ผลประโยชน์
อารมณ์(ฉิง) ให้ออกไป
หยวนหมั่นขึ้นฟ้า
เมตตากรุณามองดูโลก
จึงจะตื่นจากวังวน
21 – 4
– 1996
คนจริง(เจินเหริน)
ที่หนึ่งในโลก
จังซานเฟิง
เต๋าใหญ่ไร้ศัตรู
ท่องฟ้าดิน
ชนรุ่นหลัง
เพื่อชื่อเสียง
บ่อนทำลายวิชาหมัด
แก้ไขไท่จี๋ของข้าฯ
ทำลายชื่อเสียงข้าฯ
1 – 7 – 1996
ก่อนภยันตรายภัยพิบัติ
แล่นเรือฝ่า
ความลำบากอันตรายนับร้อยล้าน
เรียงกันขวางกั้น
กระจัดกระจายเป็นเสี่ยงๆ
บรรทุกฟ้าดิน
หนึ่งฝันหมื่นปี
และแล้วถึงฝั่ง
23 – 9 – 23
อินหยาง
ปรากฏสลับที่
คนในโลก
จิตใจเปลี่ยน
ผีและสัตว์
ทั่วปฐพี
คนไกลจากเต๋า
26 – 9
– 1996
ปล่อยวางจิตใจของคนธรรมดาสามัญ
ได้ฝ่าก็เป็นเทพ(เสิน)
โดดออกนอกสามภพ
ขึ้นฟ้านั่งร่างพุทธะ
16 – 10 – 1996
ตัวอาจารย์หงฝ่า ช่วยสรรพชีวิต
สี่มหาสมุทร รับคัมภีร์(จิง) ลงเรือฝ่า
ยุคแห่งสิบความชั่วร้าย ถ่ายทอดฝ่าในโลก
หมุนฝ่าหลุน ฟ้าดินถูกต้องเที่ยงตรง
ณ Atlanta, 16 – 10 – 1996
ถ่ายทอดฝ่าแท้จริง(เจิ้งฝ่า)
บนทุกข์ภัยยังมีทุกข์ภัย
หมื่นมารขวางกั้น
ในอันตรายยังมีอันตราย
22 – 2 – 1996
มนุษย์โลกไม่เมตตา
เทพก็ไม่เหมือนเทพ
คนในโลกไร้เต๋า
ความคิดถูกต้องจะคงอยู่ได้อย่างไร
22 –
12 – 1996
คนในโลกล้วนหลง
ยึดติดชื่อเสียงและผลประโยชน์
คนโบราณซื่อสัตย์และดีงาม (ซั่น)
ใจสงบ มีสุข อายุยืน พร้อมสรรพ
25 –
12 – 1996
สร้างวัด ไหว้เทพ งานยุ่งจริง
หารู้ไม่ มีความมุ่งหมาย ว่างเปล่า เสียเที่ยว
โง่เขลาลุ่มหลง คิดเพ้อเจ้อว่าเป็นทางสู่สวรรค์ตะวันตก
ตาบอดคลำ เดินในความมืด ช้อนจันทราในน้ำ
28 – 3
– 1996
ประวัติศาสตร์น่ารันทด ผ่านไปดั่งสายน้ำ
จิตใจยิ่งใหญ่เกรียงไกร วิญญาณภักดี เหลือไว้ในโลก
อดีตกาลเหลืออยู่ในวัด สถานที่รันทดใจ
มีแต่ใจภักดี สาดส่องลูกหลาน
11 – 9 – 1997 ณ ทังอิน
ฝนฤดูใบไม้ร่วง เป็นสายดั่งน้ำตา
น้ำตานอง รวดร้าวในทรวง
บ้านเกิดไร้เพื่อนเก่า
หมู่บ้านทรุดโทรม ครั้งแล้วครั้งเล่า
มาไปแปดร้อย ฤดูใบไม้ร่วง
ใครจะรู้ ข้าฯคือใครเล่า
ก้มหัวจุดธูปกี่ดอก
ควันลอยไปยังเพื่อนเก่า
หันตัวกลับ ใจสมปรารถนาแล้ว
มาช่วยอีกครั้ง ให้ทุกคนกลับคืน
11 – 9 – 1997 ณ บ้านเกิดเยี่ยเฟย
สามร้อยปีผ่านไปดั่งน้ำไหล
พระราชวังเก่า
สุสานรกร้างว่างเปล่า
มองไปทุกที่ดั่ง ฤดูใบไม้ร่วง
ใครจะรู้วันนี้มาโลกอีกครา
วันหน้าฝ่าถูกต้องเที่ยงตรง(ฝ่าเจิ้ง)
คงอยู่ชั่วกาลนาน
26 –
10 – 1997 ณ
สุสานคังซี
สรรพชีวิตเปลี่ยนเป็นมาร
ภัยพิบัติไม่สิ้นสุด
ต้าฝ่า
ช่วยโปรดในโลกอันสับสน
ถูกต้องชั่วร้าย
ไม่แบ่งแยก
ป้ายสีฝ่าสวรรค์
สมุนสิบชั่วร้าย
รอคอยลมฤดูใบไม้ร่วง
15
– 11 – 1997
หนึ่งทะเลสาบ น้ำใส
หมอกเมฆแสงอรุโณทัย สะท้อนพร่างพราว
ตัวอยู่ท่ามกลางโลกอันสับสน
ยากที่ตัวเอง จะงามเพียงลำพัง
17 –
11 – 1997
ฉินชวน ภูเขาและน้ำ เปลี่ยน
ฉางอาน คงอยู่ใต้ปฐพี
ยุครุ่งเรือง ราชวงศ์สวรรค์ ผ่านพ้นไป
พริบตาเดียว พันร้อยฤดูใบไม้ผลิ
จะหาไท่จง ได้ที่ใด
ต้าฝ่า ช่วยชาวถัง
22 – 11 – 1997
วาสนาผูกแล้ว
ฝ่าบำเพ็ญอยู่
อ่านหนังสือมาก
หยวนหมั่นใกล้
27 – 1 – 1998
เรื่อยๆ
เรื่องตลอดกาลนาน
สร้างคนท่ามกลางวังวน
ใครว่า
มีความฉลาดปัญญายิ่งใหญ่
ท่ามกลางฉิง
โลดเต้นอยู่ในฟ้าดิน
19 – 2 – 1998
คนไร้ความคิดดีงาม––– ทุกคนคือศัตรู
บ่อนทำลายประเพณี––– วัฒนธรรมเสื่อมทราม
เพศเดียวกันความใคร่สับสน––– ใจมืดมน
เปลี่ยนเป็นมาร
ชื่นชอบการพนัน
ชื่นชอบยาพิษ––– ตามใจ
นึกอยาก
ปลดปล่อย มั่วเรื่องเพศ––– มุ่งสู่ความชั่วร้าย
แก๊งค์สังคมมืด
พรรคสับสน––– นักการเมืองกับโจร
ครอบครัวเดียวกัน
เอาตัวเป็นใหญ่ประชาชนวุ่นวาย––– ฝืนฟ้า ทรยศเต๋า
ลุ่มหลงวิทยาศาสตร์––– แปลงสภาพมนุษย์
ส่งเสริมยกย่องความรุนแรง––– ชื่นชอบความก้าวร้าว
ต่อสู้อำมหิต
ศาสนาเปลี่ยนเป็นไม่ถูกต้อง––– นักหาเงิน นักการเมือง
7 – 7
– 1997
ก้าวขึ้นด่านเอี้ยนเหมิน
ลึกๆ
ในทรวง
สะท้าน
พันปีเต๋าเก่ายังอยู่
ในด่าน
ไร้ควันเก่า
เอี๋ยนเจาลงแส้
ควบม้าไป
ลม-เมฆ
ผ่านไป
หนึ่งพัน
เบิ่งตา
มอง
เบื้องล่างด่าน
ต้าฝ่า
อยู่จงหยวน
10 – 8 – 1998 ณ ด่านเอี้ยนเหมิน
คัมภีร์ บำเพ็ญใจเขา
พลังกง ฝึกร่างเขา
วันหน้า หยวนหมั่น
เจิน ซั่น เหยิ่น คงอยู่
18 –
11 – 1992
แก้ไข 1998 เดือน 8
เจิ้งฝ่า ถ่ายทอด
หมื่นมาร ขวางกั้น
ช่วยเหลือ สรรพชีวิต
ทัศนะความคิด เปลี่ยน
สสารเสื่อมโทรม ดับสลาย
แสงสว่าง ปรากฏ
7 – 9
– 1998
ข้าพเจ้าหัวเราะ ––––– สรรพชีวิตรับรู้
ข้าพเจ้าหัวเราะ ––––– ต้าฝ่าเริ่มถ่ายทอด
ข้าพเจ้าหัวเราะ ––––– เรือข้ามฟาก แล่นออก
ข้าพเจ้าหัวเราะ ––––– สรรพชีวิตมีความหวัง
16 –
11 – 1998